مقدمه: استئوپروز و بیماری پریودنتال بیماری هایی چندعاملی هستند که عموما مرتبط با افزایش سن می باشند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین بیماری های پریودنتال و پوکی استخوان بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تحلیلی - مقطعی، از تعداد 98 زن که از آن ها تست سنجش تراکم استخوان تهیه شده بود و مورد معاینات پریودنتال قرار گرفته بودند، 75 نمونه که شرایط ورود به مطالعه را داشتند انتخاب و به سه گروه 25 تایی با میانگین سنی یکسان، دسته بندی شدند. معاینات پریودنتال شامل تعداد دندان های از دست رفته، عمق پروبینگ، تحلیل لثه، از دست دادن چسبندگی کلینیکی، شاخص پلاک و شاخص لثه ای انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس و ضریب همبستگی پیرسون صورت گرفت (a=0.05).یافته ها: میزان از دست رفتن چسبندگی کلینیکی، شاخص لثه ای، در افراد استئوپروتیک (p value=0.004) و میزان تحلیل لثه در گروه های استئوپروتیک و استئوپنیک نسبت به گروه نرمال (p value =0.001) به طورمعنی داری بیشتر بود. در مورد شاخص پلاک، شاخص لثه ای، عمق پروبینگ و تعداد دندان موجود در دهان تفاوت معنی دار گزارش نشد (p value>0.05). همبستگی سن با شاخص لثه ای (p value=0.001)، شاخص پلاک (0.03 =p value) و تحلیل لثه (p value=0.001) مستقیم و معنی دار بود، در صورتی که این رابطه با عمق پروبینگ واز دست رفتن چسبندگی کلینیکی معنی دار نبود (p value>0.05). شاخص لثه ای با شاخص پلاک (p value =0.00002) و عمق پروبینگ (p value=0.00003) ارتباط مستقیم و معنی دار داشت ولی رابطه آن با تحلیل لثه و از دست رفتن چسبندگی کلینیکی تفاوت معنی دار نداشت (p value>0.05). شاخص پلاک با تحلیل لثه (p value=0.01) و عمق پروبینگ (p value=0.005) هم ارتباط مستقیم و معنی دار داشت اما ارتباط آن با از دست رفتن چسبندگی کلینیکی معنی دار نبود (p value>0.05).نتیجه گیری: با توجه به این محدودیت های مطاله، رابطه بین از دست رفتن چسبندگی با کاهش تراکم استخوان مطرح می کند که پوکی استخوان می تواند از جمله عوامل زمینه ساز تشدید بیماری های پریودنتال به شمار رود. بررسی های بیشتر توصیه می گردد.

مقدمه: حفره دهان به عنوان منبع احتمالی پاتوژن های تنفسی شناخته شده است و از طرفی بیماری مزمن انسدادی ریه از شایعترین بیماری های موجود در جامعه و از مهمترین عوامل مرگ و میر به شمار می آید؛ بدین جهت ضروری است که نقش عفونت های دهانی در بروز و پیشرفت عفونت های تنفسی بررسی شود. هدف از این مطالعه، ارزیابی ارتباط میان بیماری پریودنتال و بیماری مزمن انسدادی ریوی بود.مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی بود که گروه مورد از 30 بیمار که به علت بیماری مزمن انسدادی ریه در بیمارستان بستری شده بودند و گروه شاهد از 30 فرد مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی مشهد که هیچ علایمی از بیماری تنفسی را نداشتند در زمان مشابه انتخاب شدند. شاخص های سن، جنس و استعمال دخانیات در دو گروه همگن بودند. پس از ثبت اطلاعات شخصی هر گروه، عمق پروبینگ پاکت (PPD)، از دست رفتن چسبندگی (LOA) و خونریزی هنگام پروبینگ (BOP) تعیین و دو گروه با هم مقایسه شدند. داده های مطالعه با تست های آماری t-test، کای دو و Kruskal Wallis و با استفاده از SPSS تحلیل گردید.یافته ها: سن متوسط بیماران در گروه شاهد 54±5 و گروه مورد 53±7 سال بود. تعداد افراد سیگاری در گروه مورد 18 نفر (60%) و در گروه شاهد 19 نفر (63.3%) بود. میزان متوسط از دست رفتن چسبندگی (LOA) در گروه مورد 5.72±0.8 mm و در گروه شاهد 3.92±0.5 mm بود که اختلاف قابل توجهی میان گروه های مورد و شاهد وجود داشت (p=0.04).میزان BOP در گروه مورد 86%±12 و شاهد 71%±16 بود (p<0.001) مقدار متوسط PPD در گروه مورد 4±0.5MM و شاهد 2.75±0.3 mm بود که اختلاف قابل توجهی میان دو گروه وجود داشت (p<0.001).نتیجه گیری: بررسی داده ها نشان داد که ارتباط قابل توجهی میان بیماری پریودنتال و بیماری مزمن انسدادی ریه (COPC) وجود دارد.

مقدمه: کیفیت پایین خواب با کاهش سطح ایمنی بدن و افزایش مارکرهای التهابی همراه است. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بیماری های پریودنتال وکیفیت خواب بود.مواد و رو­ش­ها: در این مطالعه ی تحلیلی- مقطعی، دو گروه 40 نفره (با و بدون بیماری پریودنتال) از بیماران مراجعه کننده به دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه آزاد اصفهان انتخاب شد. پس از اخذ رضایت نامه، وضعیت پریودنتال بیماران بررسی شد. معیار ارزیابی افراد شامل شاخص لثه ای، عمق پروبینگ پاکت و از دست رفتگی سطح چسبندگی کلینیکی است. این شاخص ها توسط یک آزمونگر و با استفاده از پروب پریودنتال در چهار ناحیه از هر دندان (مزیوباکال، باکال، دیستوباکال و لینگوال) انجام شد. به هر دو گروه، پرسش نامه ی کیفیت خواب (The Pittsburg Quality Index) و ارزیابی افسردگی، اضطراب و استرس (Depression, Anxiety, Stress Scale) DASS توسط دو گروه تکمیل شد. داده ها با استفاده از آزمون های Chi-square، Independent T-test، Mann–Whitney  و Fishers exact test تحلیل شدند (0/05 = α).یافته­ ها: آزمون Independent T-test تفاوت معنی داری در میانگین سنی افراد دو گروه نشان نداد (0/787 = p value). بر اساس آزمون Mann–Whitney، امتیاز کیفیت خواب بیماران دارای بیماری پریودنتال بطور معنی داری بیشتر از افراد فاقد بیماری بود (0/001 > p value) که این امتیاز بر اساس جنسیت، رده های سنی مختلف و افراد شاغل و بیکار در افراد دارای بیماری، بیشتر مشاهده شد.نتیجه گیری: کیفیت خواب بیماران پریودنتال، ضعیف تر از افراد فاقد بیماری بود. بنابراین درمان یک مورد می تواند بر درمان دیگری و درنهایت بهبود زندگی فردی مؤثر باشد.

سابقه و هدف: امروزه مصرف دخانیات یکی از مشکلات مرتبط با سلامتی جامعه است. از طرفی، نتایج متفاوت و گاه متناقضی در مورد اثر مصرف سیگار بر روی نسوج و پریودنشیوم گزارش شده است. هدف این مطالعه تعیین رابطه بین شاخص های لثه ای، پلاک و شاخص پریودنتال در افراد سیگاری فعال، سیگاری قبلی و افراد غیرسیگاری در مراجعین به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و درمانگاه حضرت ابوالفضل شهر ری در سال 1386 است.مواد و روش ها: در یک مطالعه تحلیلی، 90 نفر شامل 30 نفر بدون سابقه مصرف سیگار (شاهد)، 30 نفر که در حال حاضر سیگار می کشیدند (سیگاری فعال) و 30 نفر که حداقل یک سال از تاریخ ترک مصرف سیگار آنها می گذشت (سیگاری قبلی) به صورت غیراحتمالی انتخاب شدند. دندان های سانترال و پرمولر اول فک بالا در سمت چپ و فک پایین در سمت راست و همچنین مولرهای اول فک بالا در سمت راست و فک پایین در سمت چپ مورد معاینه قرار گرفتند. شاخص های لثه ای و پلاک با روش Loe & Silness و شاخص پریودنتال با روش Russell در نمونه ها تعیین و با آزمون هایMann-whitney U ،Kruskal-wallis  و ضریب همبستگی Spearman در سه گروه مقایسه گردید.یافته ها: بیشترین مقادیر شاخص های لثه ای، پلاک و پریودنتال در گروه سیگاری فعال و کمترین مقادیر در گروه غیرسیگاری به ثبت رسید. افراد سیگاری قبلی نیز در حد وسط دو گروه قرار داشتند. در مقایسه سه گروه با یکدیگر تفاوت های معنی داری در هر سه شاخص دیده شد (هرسه: P<0.001). از نظر شاخص های لثه ای و پریودنتال تفاوت های معنی داری بین افراد سیگاری فعال و سیگاری قبلی دیده نشد. همبستگی مثبت و معنی داری در دو گروه سیگاری فعال و سیگاری قبلی از نظر هر سه شاخص و میزان مصرف سیگار دیده شد.نتیجه گیری: نتایج نشان می داد استعمال سیگار با بیماری های پریودنشیوم مرتبط بوده و ترک آن از شدت و پیشرفت این بیماری ها می کاهد که با اغلب مطالعات انجام شده در این زمینه همخوانی دارد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع بالای بیماری پنومونی و عوارض و خطرات شناخته شده آن و نظر به گزارشات متفاوت از نقش پریودنتال در بروز آن و به منظور تعیین رابطه بیماری پریودنتال با پنومونی، این تحقیق در مراجعین به بیمارستانهای لبافی نژاد، شریعتی و دانشوری در سالهای 79-1378 انجام شد.مواد و روشها: تحقیق به روش مورد - شاهدی انجام گرفت. گروه مورد، بیماران بستری با تشخیص قطعی پنومونی و گروه شاهد، بیماران بستری در سایر بخشها و یا مراجعین سرپایی به همان بیمارستانها بودند که اولا علایم بالینی پنومونی مانند تب و لرز، سرفه و خلط پروداکتیو را نداشته، ثانیا به لحاظ خصوصیات فردی و ابتلا به بیماری سیستمیک و مصرف دارو مشابه گروه مورد بوند. در هر دو دسته وضعیت کلی بیماری پریودنتال و نیز هر یک از شاخصهای سه گانه فوق در بروز پنومونی مطالعه گردیده و با آزمونهای آماری مورد قضاوت قرار گرفت.یافته ها: تحقیق بر روی 46 نفر شامل 23 نفر شاهد و 23 نفر مورد انجام شد و گروهها به لحاظ سن، جنس، شغل، تحصیلات، بیمارستان محل مراجعه، مصرف سیگار و الکل، بیماری سیستمیک و مصرف دارو مشابه بودند. 4/17 درصد از افراد شاهد و 2/65 درصد از مبتلایان به پنومونی دارای بیماری پریودنتال متوسط و شدید بودند (P<0.001) و این وضعیت شانس بروز پنومونی را 7/3 برابر افزایش می داد. میزان از بین رفتن چسبندگی در گروه شاهد 39/0±86/0 و در گروه مورد 1.65±0.92 میلیمتر (P<0.001) بود. وضعیت بهداشت متوسط وضعیت در گروه شاهد 4/17 درصد و در گروه مورد 5/65 درصد (P<0.02) بود. این شاخص شانس بروز پنومونی را 2/3برابر افزایش می داد. وضعیت متوسط و شدید شاخص لثه در افراد شاهد3/78 درصد و در گروه مورد 7/95 درصد (P<0.08) بود.نتیجه گیری: از این تحقیق چنین نتیجه گیری شد که بیماری پریودنتال در ایجاد پنومونی نقش دارد، لذا تحقیق تجربی برای تعیین تاثیر درمان پریودنتال در پیشگیری از پنومونی توصیه می ِشود.

بیماری های پریودنتال یکی از شایع ترین بیماری های مزمن عفونی در انسان هستند. در سال های گذشته رابطه بین پریودنتیت و بیماری های سیستمیک هم چون بیماری های قلبی- عروقی، مشکلات دوره بارداری، دیابت، سکته مغزی و بیماری های تنفسی شناخته شده است. از مشکلات دوره بارداری می توان زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد، محدودیت رشد و پره اکلامپسی را نام برد. مطالعات متعددی به بررسی رابطه پره اکلامپسی و بیماری پریودنتال پرداختند. در این مطالعه به مرور مطالعات انجام شده در زمینه ارتباط بیماری های پریودنتال با پره اکلامپسی پرداخته می شود.

زمینه و هدف: افزایش تولید رادیکال های آزاد می تواند به استرس اکسیداتیو منجر شود که درپاتوژنز بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری های دهان نظیر بیماری پریودنتال دخالت دارد. این مطالعه به منظور بررسی ارتباط آنتی اکسیدان های کلی بزاق و بیماریهای پریودنتال صورت گرفته است.روش بررسی: این تحقیق به صورت مورد – شاهدی در 15 بیمار مبتلا به پریودنتیت، 15 بیمار مبتلا به ژنژیویت و 15 فرد سالم در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1390 انجام شد و آنتی اکسیدان های کلی بزاق این افراد به روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد.یافته ها: آنتی اکسیدان های کلی در افراد گروه کنترل، ژنژیویت و پریودنتیت بترتیب 3.23±0.19، 2.27±0.16، 1.81±0.18 بود که نشان داد این تفاوت از نظر آماری معنی دار می باشد (P<0.001). ضمنا گروه کنترل با گروه ژنژیویت و پرودنتیت تفاوت معنی داری داشت (P<0.001) اما تفاوت معنی داری میان گروه ژنژیویت و پریودنتیت وجود نداشت (P<0.05).نتیجه گیری: بیماری های پریودنتیت و ژنژویت با کاهش آنتی اکسیدان های کلی بزاق همراه هستند این در حالی است که تفاوت معنی داری در این کاهش بین بیماری پریودنتیت و ژنژویت مشاهده نشده است.

مقدمه: اامروزه برای درمان بیماری های پریودنتال، از درمان هایی به نام درمان پریودنتال غیرجراحی (Non-surgical Periodontal Therapy) NSPT استفاده می گردد. مفهوم ادراک بیماری به عنوان عقاید فرد در ارتباط با دلیل، طبیعت و مدیریت بیماری بیان می شود که به بیمار اجازه می دهد تا شرایط خود را درک کرده و با چالش های مرتبط با آن، به نحو بهتری کنار بیاید. این مطالعه به بررسی ادراک بیماری در این نوع درمان پرداخته است.مواد و روش ها: این مطالعه ی هم گروهی آینده نگر در مراکز درمانی دندان پزشکی شهر اصفهان بر روی بیماران نیازمند فاز I درمان (غیرجراحی) پریودنتال انجام گرفت. بیماران چک لیست اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه ی ادراک بیماری را در دو نوبت، یک بار قبل از درمان و یک بار به فاصله ی دو هفته الی یک ماه بعد از درمان تکمیل نمودند. آزمون های آماری در سطح خطای پنج درصد انجام شده است.یافته ها: یافته های این مطالعه نشان می دهد که درمان پریودنتال غیرجراحی بر درک شرکت کنندگان از بیماری شان تأثیر می گذارد. میانگین احساسی و همچنین شناختی بعد از درمان به طور معنی داری کاهش و متغیر قابلیت درک بیماری به طور معنی داری افزایش یافته است. مشاهده شد که متغیرهای جنسیت، سن، شناختی، احساسی و قابلیت درک بیماری (قبل از درمان) بر بهبود بیماری مؤثر نیستند. همچنین هر چقدر شدت بیماری پریودنتال بیشتر باشد، میانگین درک بیماری نیز بالاتر است. اما بین تغییرات ادراک بیماری قبل و بعد از درمان، بین سطوح مختلف بیماری پریودنتال تغییر معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: اادراک بیماری قبل و بعد از درمان پریودنتال غیرجراحی تغییر کرده و رفتارهای مقابله ای بیماران را تحت تأثیر قرار می دهد. اما ارتباط خاصی بین بهبود بالینی بیماری پریودنتال و ادراک بیماری مشاهده نشد.

سابقه و اهداف: بیماریهای پریودنتال باعث قرار گرفتن باکتریها در جریان خون می شوند باکتریمی ممکن است باعث شروع عکس العمل هایی از طریق میزبان شود که سبب تغییرات عروقی و تصلب شرایین می گردد.در مطالعات قبلی نشان داده شده که حضور پاکت های پریودنتال به طور مثبتی با کلسترولcholestrol]  و [LDL*5 وابسته بوده است. در مطالعه حاضر به بررسی میزان LDL و تری گلیسرید (TG) خون در بیماران سالم مبتلا به پریودنتیت و مقایسه آن با چربی خون افراد سالم پرداخته شد تا رابطه بین بیماریهای پریودنتال و احتمال خطر افزایش کلسترول خون و تری کلیسرید تعیین شود.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مورد شاهدی بوده و 80 نفر فرد سالم مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران در طی سال 1382 جامعه مورد مطالعه را تشکیل می دادند که 40 نفر گروه شاهد (سالم از نظر پریودنتال) و 40 نفر گروه مورد (بیمار از نظر پریودنتال) را شامل می شدند ایندکس پلاک (PI)، عمق پاکت (PPD)، از دست رفتن چسبندگی (CLA=clinical loss attachment)، خونریزی حین پروب (Bop= Bleeding on probing) و هم چنین میزانTG ،LDL ،HDL ،Chol ،LDL/HDL ، Chol/HDL اندازه گیری و ثبت شد.یافته ها: نتایج بدست آمده حاکی از این بود که در گروه مورد بین میزان PPD با chol و LDL و هم چنین میزان Bop، با Chol و LDL رابطه مستقیم وجود داشت. نتیجه گیری: این مطالعه موید این مساله است که با شروع بیماری پریودنتال میزان chol و LDL نیز افزایش می یابد.

زمینه و هدف: بیماریهای مزمن کبدی مخصوصا سیروز از بیماریهای شایع در جوامع مختلف است که می تواند باعث ایجاد عوارض متعددی در بیماران شود و احتمالا یکی از این عوارض، بیماری پریودنتال است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی رابطه بین بیماریهای پریودنتال و بیماریهای مزمن کبدی بود.مواد و روشها: در این تحقیق که به روش مورد- شاهدی انجام گرفت دو گروه شامل 60 بیمار با بیماری مزمن کبد به عنوان گروه مورد و 60 فرد سالم از نظر سیستمیک به عنوان گروه شاهد شرکت داشتند. این دو گروه از لحاظ سن، جنس، میزان تحصیلات، وضعیت اقتصادی و مصرف سیگار مشابه سازی شدند و شاخص های پلاک ایندکس (PI) سطح کلینیکی اتچمنت (CAL) و خونریزی از لثه هنگام پروبینگ (GB) در این دو گروه با هم مقایسه گردید.یافته ها: مقایسه دو گروه مورد و شاهد نشان داد که loss of CAL بیماران به طور مشخصی از loss of CAL افراد سالم بیشتر بود (P<0.05) و بیماران کبدی 3.3 برابر بیشتر از گروه کنترل با loss of CAL متوسط و شدید مواجه بودند (odds ratio=3.3) و با احتمال 95درصد در مواجهه بیماران کبدی با عامل خطر loss of CAL متوسط و شدید حداقل 2.1 تا حداکثر 5.2 برابر برآورد گردید (5.3 تا 2.1 =CIOR) اما شاخصهای PI و GB بین دو گروه تفاوت آماری معنی داری نداشتند (P>0.05).نتیجه گیری: بیماران مبتلا به بیماری کبدی مزمن نسبت به افراد سالم دارای loss of clinical attachment level بیشتری هستند.